عضویت در خبرنامه الکترونیک
رییس هیات عامل ایدرو :

واگن‌سازی سیاست همسو می‌خواهد

کد خبر: 83032
تاریخ انتشار: ۱۱ بهمن ۱۳۹۵ - ۱:۴۹ ب.ظ

حمل‌ونقل ریلی را می‌توان از نظر نوع خدمات به مسافربری و باربری و از نظر مسافت به درون‌شهری، برون‌شهری و برون‌مرزی تقسیم کرد که هرکدام از این حوزه‌ها را می‌توان به‌طور مفصل مورد بحث و بررسی قرار داد. با این حال آنچه در میان این حوزه‌ها مشترک و از همه مهم‌تر شمرده می‌شود، نیاز ایران به تولید و نوسازی واگن و ریل است.

به گزارش نداي مردم ، بخش خصوصی و دولتی با توجه به کمبودها و نیازهای صنعت ریلی امروز تلاش می‌کنند با بودجه محدودی که در اختیار بخش زیرساخت‌های حمل‌ونقل قرار گرفته است، بخشی از نیاز ایران به واگن و ریل جدید و نیز تعمیر و نوسازی این دو عنصر اصلی حمل‌ونقل ریلی را تامین کنند.
تولید ۲ هزار واگن با کمک ایدرو
یکی از پروژه‌های مهم دولت در بخش تولید واگن، پروژه‌ای است که از سوی ایدرو پیگیری می‌شود. پروژه‌ای که بر پایه طرح مصوب در شورای اقتصاد است و بر اساس این مصوبه قرار است ۲ هزار دستگاه واگن مترو تامین شود.
به گفته منصور معظمی، رییس هیات عامل ایدرو، در راستای اجرای مصوبه شورای اقتصاد، برنامه‌ریزی‌های لازم برای تامین ۲ هزار دستگاه واگن از سوی سازمان گسترش انجام شده است و برای تحقق این امر شرکت‌های ره‌نورد (مدیریت طرح تامین و ساخت ۲ هزار دستگاه واگن مترو) و ساپریکو (شرکت زنجیره تامین قطعات صنعت ریلی) از طرف ایدرو تاسیس شدند.
معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت درباره ظرفیت‌های بخش درون‌شهری صنعت ریلی پیش‌تر گفته بود که درحال‌حاضر در ۹ کلانشهر کشور (تهران، تبریز، مشهد، شیراز، اصفهان، اهواز، کرمانشاه کرج و قم) خطوط مترو احداث یا در حال بهره‌برداری است و در ۱۰ شهر دیگر نیز (یزد، رشت، قزوین، اردبیل، اراک، همدان، بندرعباس، کرمان، زنجان و ارومیه) برنامه توسعه خطوط مترو وجود دارد. توان تولید انواع واگن مترو یک طبقه و دو طبقه با بدنه‌های کربن استیل و آلومینیومی با ظرفیت اسمی ۶۵۰دستگاه در سال در کشور وجود دارد که در واگن‌های دو طبقه ۵۵ درصد قیمت تمام شده و یک طبقه با ۳۵ درصد قیمت تمام شده ساخت داخل آن انجام شده است.
معظمی گفته بود که درحال‌حاضر حدود هزار و ۵۰۰ دستگاه واگن در خطوط مترو فعال کشور در حال سیر بوده و در ۴سال آینده به ۲ هزار دستگاه واگن مترو نیاز است. درحال‌حاضر ۵ واگن‌ساز بزرگ در کشور فعالیت دارند که ظرفیت تولید آنها در بخش تولید انواع واگن برون‌شهری ۴۰۰ دستگاه در سال است.
نو نواری واگن‌های چند کلانشهر
به گفته بهروز غفاری مجری این طرح، ۵۰ درصد این واگن‌ها به مترو تهران و باقی به ۸ کلانشهر کشور اختصاص می‌یابد. در این پروژه از شرکت‌های معتبر سازنده واگن مترو در قاره اروپا مانند زیمنس آلمان، آلستوم فرانسه، کف اسپانیا و آنسالدو ایتالیا دعوت شده است تا در مناقصه‌ای شرکت کنند. براساس مصوبه شورای اقتصاد، ۵۵ درصد این واگن‌ها قرار است داخلی‌سازی شود و هدف اصلی این طرح انتقال دانش و فناوری ساخت واگن‌های مترو به کشور است.
قرار است ۹ کلانشهر تهران، اصفهان، تبریز، مشهد، شیراز، قم، کرج، کرمانشاه و اهواز از این واگن‌ها استفاده کنند. در مصوبه شورای اقتصاد، کل هزینه تولید و تامین این واگن‌ها در داخل کشور ۲میلیارد یورو برآورد شده است که با تضمین دولت از محل فاینانس خارجی تامین می‌شود و سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو) از طرف وزارت کشور مدیریت تامین این واگن‌ها را به عهده دارد.
در زمینه قطارهای مسافربری درون‌شهری و برون‌شهری، از نظر تعداد مسافران، توجیه‌های اقتصادی کلان، هزینه‌های حمل‌ونقل برای مسافران، بهبود کیفیت هوا، سرعت و امنیت به یقین می‌توان گفت که در مقایسه با سایر وسایل حمل‌ونقل توجیه‌پذیری بالاتری دارد. از این رو اقدام ایدرو در ساخت ۲هزار واگن جدید، می‌تواند مقدمات رفع بسیاری از مشکلات اقتصادی و شهرنشینی را رفع کند اما پرسش این جاست که آیا یک دست صدا دارد؟
واگن‌سازی را می‌توان از جهت‌های مختلفی مانند طراحی واگن، ایجاد خطوط تولید واگن، تهیه مواد اولیه و قطعات، فناوری‌های ساخت موردارزیابی قرار داد. با این حال این تمام ماجرا نیست. همزمان و پس از ساخت واگن‌ها نیز باید اقداماتی انجام داد.
نخست اینکه آمارهای نیاز ایران به واگن بر چه اساسی تعریف شده‌اند و به راستی این واگن‌های جدید تا چه میزان می‌تواند این حمل‌ونقل را پوشش دهد. آیا متناسب با جمعیت شهرها خواهد بود. آیا تعداد زاد و ولد و مرگ و میر را درنظر گرفته‌ایم؟ آیا جمعیت مهاجران به کلانشهرها را درنظر گرفته‌ایم؟ آیا فرهنگ‌سازی برای افزایش تمایل مردم به استفاده از حمل‌ونقل ریلی انجام شده است؟ آیا ایستگاه‌های ما همزمان آماده می‌شوند؟ آیا حمل‌ونقل‌های هوایی و جاده‌ای در تمامی شهرها و نیز حمل‌ونقل دریایی در شهرهای ساحلی به همان موازات ایجاد خواهد شد؟ آیا تربیت و آموزش نیروهای انسانی خدماتی و پشتیبانی آغاز شده است؟ سرعت و کیفیت خدمات به مسافران نیز بهبود خواهد داشت؟ آنچه مسلم است اینکه نگاهی تک‌بعدی به حمل‌ونقل ریلی به معنای هدر رفت سرمایه‌هاست. سرمایه‌هایی که به نسبت کلان خوانده می‌شوند.
اولویت با بخش خصوصی داخلی
محمد دامادی، عضو کمیسیون عمران در مجلس شواری اسلامی درباره وضعیت واگن‌سازی در ایران به گسترش صنعت گفت: ظرفیت‌های بسیاری در زمینه واگن‌سازی و ماشین‌سازی وجود دارد که متاسفانه در سال‌های گذشته از این ظرفیت‌ها استفاده مناسبی نشد و تغییر مدیریت در واحدهای تولید واگن باعث شد این کارخانه‌ها آسیب جدی ببینند.
وی افزود: باید از ظرفیت‌های داخلی در این زمینه استفاده شود و در شرایط کنونی سفارش ساخت واگن به کشورهای خارجی توجیه اقتصادی ندارد. همچنین باید درنظر داشت که حمایت از تولید داخل صرف ارائه سفارش‌ها به تولیدکنندگان داخلی نیست. باید در سیستم‌های مدیریتی و تعیین راهبرد برای آنها نیز اقدامات مناسب و همسو انجام شود.
این عضو کمیسیون عمران در مجلس شواری اسلامی با تاکید بر اینکه واگن‌سازی‌ها اکنون نیاز به حمایت ویژه دولت دارند، گفت: اکنون چند پروژه تامین واگن در کشور به جریان افتاده که وزارت صنعت، معدن و تجارت باید حق بخش خصوصی را بگیرد و به آنها باز دهد. اکنون بر اساس برخی اطلاعات قرار است سفارش واگن به خارجی‌ها داده شود که وزارتخانه‌های صنایع و حمل‌ونقل در کشور باید به تولیدکنندگان داخلی نگاه ویژه‌ای داشته باشند.
بر اساس این گزارش به نظر می‌رسد، مشکلات واگن‌سازی در ایران پس از واگذاری به بخش خصوصی آغاز شده است. به همین دلیل اکنون پس از این که سیستم مدیریتی بخش خصوصی نتوانست این واحدها را اداره کند، واحدهای واگن‌سازی و ریل‌سازی در ایران اکنون دوباره قرار است به ایدرو واگذار شود و پس از ترمیم سیستم اقتصادی دوباره به بخش خصوصی بازگردد

دیدگاه کاربران